Op het grote plein bij het slot vallen de mussen dood van het dak, terwijl een predikant in zwarte toga in een openluchtdienst de geloofsbelijdenis van Nicea voorleest. Vlak voor het podium staan nog wat mensen, maar verder is het plein leeg. Het grote videoscherm toont wat op honderden meters afstand gaande is. Op de voorgrond drukt een meisje haar peuk uit. Meer dan symbolisch.
Wie een beetje analyseert, ziet hoe er nog steeds twee stromingen zijn in het christelijk geloof. De ene stroming zet zich in om alles over God en Christus zo correct mogelijk te zeggen, ongeacht of dat ergens landt. De andere stroming probeert het hart van mensen te raken met een directe boodschap die wijsheid in het dagelijks leven activeert.
Een paar uur later, als de zon onder is, verzamelen zich op hetzelfde plein duizenden mensen voor een ‘Nachtgebet.’ Er is warmte ‘in aller Art und Weise.’De dag gloeit na, de kaarsen branden, maar vooral de woorden die wij spreken en zingen geven energie. Het is niet het romantische moment (dat er ook is) dat de doorslag geeft, maar de wijsheid als totaalervaring.